بارها گفتم دوست دارم بیشتر در وبلاگ بنویسم.من روزنامه نگاری را از وبلاگ شروع کردم زمانی وبلاگ  را داشتم.جزو اولین وبلاگ نویسان ایران بودم و همینطور اولین وبلاگ نویس استان خراسان یادم هست آن روزها به هر کس می خواستم آدرس وبلاگم را بدهم با کلی زحمت باید توضیح میدادم که وبلاگ چیست!!وبلاگ برای من کلاس روزنامه نگاری بود و پیش از اینکه در دوره های روزنامه نگاری شرکت کنم در همین فضایی وبلاگ نوشتن را تمرین کردم . یکی از دوستان از من سوال کرده بود بر سر وبلاگ ایران آزاد چه آمد؟؟ در پاسخ این دوست گرامی باید بگویم :  در بهمن ماه 82 که دستگیر شدم در شب اول دستگیری تحت فشار مجبور شدم که پسورد وبلاگ را به آقای بازجو بدهم و آنها هم لطف کردند و حاصل چند سال زحمت من را به باد دادند.گرچه دوستانی هم در نوشتن آن وبلاگ به من کمک می کردند و هر چه در ایران آزاد نوشته میشد را نباید به پای من نوشت. چون خوب یادم هست که این وبلاگ بسیار پر بیینده شده بود و هزاران نفر در روز از آن بازدید میکردند و نیاز به کمک چند نفر جهت برزو رسانی وبلاگ داشتم.اینها را گفتم تا به این نتیجه برسم که وبلاگ چیز خوبیست و خیلی کارها می شود با آن کرد.اینکه چرا کمتر در وبلاگ می نویسم شاید به این دلیل باشد که هنوز به دلیل حکم دادگاه کمی گیج هستم و هضم حکم سه سال حبس تعلیقی برای من کمی سخت است.راستش باید اعتراف کنم فکر اینکه بهانه دست آقایان  ندهم من را آزار می دهد.کمی می ترسم که بواسطه یک بهانه کوچک 3 سال را در زندان مشهد بگزرانم.زندان مشهد هم مثل زندان اوین نیست.شاید بتوانم بگوییم که یکی از بدترین زندانهای ایران است.زندانی که تجاوز و  درگیری و قتل , فروش مواد مخدر و هزار جور خلاف دیگر در آن امری طبیعی است.بهرحال شاید به کمی زمان نیاز دارم که با شرایط جدید کنار بیایم و دوباره دست به قلم شوم.فکر میکنم آزادی ابراز عقیده حداقل در وبلاگ شخصی کمترین حقوقی باشد که هر انسانی  می بایست از آن بهره ببرد.

در روز ۲۰ دی ماه روابط عمومی جبهه دمکراتیک ایران اعلام کرد : احمد رضا شیری فعال سیاسی مطبوعاتی که پیش ازاین مسوولیت شاخه خراسان جبهه دمکراتیک ایران را برعهده داشت بموجب اعلام شعبه 7 دادگاه انقلاب مشهد به سه سال حبس تعلیقی محکوم گردید.شیری از دوستان من است. در طی چند سال گذشته همکاری های نزدیک داشتیم. در زمانی که من دبیر تشکیلات جبهه دمکراتیک ایران( جریان دانشجویی سیاسی مستقل) بودم احمد رضا دبیر جبهه در مشهد بود. علاوه بر اینها در حوزه مطبوعات هم استعداد خوبی دارد. زمانی که من "هفته نامه جامع" را به عنوان سردبیر در تهران منتشر می کردم احمد  رضا مطالب بسیار خوبی تهیه می کرد. متاسفانه همکاری مطبوعاتی ما دوامی نداشت چرا که این نشریه سال گذشته در شماره دوم توقیف و سپس لغو امتیاز شد و من به عنوان سردبیر به دادگاه احضار شدم.

البته احمد رضا شیری فعالیت های مطبوعاتی اش را در مشهد ادامه می دهد و امیدوارم با وجود جو اختناق و محدودیت ها در ایران بتواند در کارش موفق باشد. من همیشه ویژگی های شخصیتی اخلاقی او از جمله انعطاف پذیری ، درایت و تدبیر ، دقت ، توجه به حقوق دیگران ، تصمیم گیری با شکیبائی و مطالعه را ستودم و خواهم ستود.

با اینکه خبر کاهش حکم مهندس طبرزدی کمی خوشحال کننده بود اما حکم احمد رضا و احضار سعید ، امین و حسن در جای خود نگران کننده بود.

سعید کلانکی ، امین کرد و حسن قیصری از مبارزان جوان در تهران هستند که بارها درگیر زندان ، شکنجه و آزار و اذیت های دیگری شدند. این دوستان با مطالعه و تلاش های فراوان کوشش می کنند فعالیت های خود را غنی تر سازند. با اینکه هر نوع کوششی در جمهوری اسلامی محکوم به نابودی است و نفس کشیدن دشوار شده اما ناگزیریم تلاش کنیم.

برای همه این عزیزان آرزوی روزهای خوب دارم.

سرانجام رای صادر شد

بلاخره بعد از گذشت حدود دو سال از تشکیل پرونده علیه من در دادگاه انقلاب مشهد رای پرونده من صادر شد.سه سال حبس تعلیعی که مدت تقلیق این حکم پنج سال می باشد.یعنی در مدت پنج سال اگر بهانه دست آقایان بدهم باید در زندان روزگار سپری کنم.دوربین و مقداری وسایل دیگر هم به نفع دولت فخیمه مصادره شد تا به مصارف خیریه برسد !!! حرف و حدیث در مورد این حکم و دلیل عدم اعتراض من به این حکم و همچنین برخورد رسانه ها با خبر صدور حکم علیه من گفتنی فراوان دارد که در روزهای آینده در این مورد صحبت می کنم.اما بطور خلاصه بگوییم به من ثابت شد رسانه های داخل و خارج از کشور هر کدام به گونه ای وابسته و جیره خوار هستند.از این به بعد با توجه به شرایط جدید سعی دارم خیلی بیشتر در وبلاگ مطلب بنویسم.