بلاخره بعد از مدتها هوای حوصله از حالت ابری درآمد تا در وبلاگ مطلب بنویسم.راستش برای من که طبق

 آمار و ارقام با وبلاگ ایران آزاد که توسط وزارت اطلاعات بسته شد اولین وبلاگ نویس استان خراسان نام گرفته بودم بعد از کلی حادثه به واسطه وبلاگ نویس بودنم  اکنون در این وبلاگ نوشتن کمی سخت و است.

راستش در این وبلاگ قصد دارم خودم باشم .برایم اصلآ مهم نیست که بر خلاف گذشته نه چندان دور یادداشتهایم به جایی روزی چند هزار نفر تنها روزی چند نفر خواننده داشته باشد.اینکه باز گوشه دنجی برای نوشتن داشته باشم خود عنیمت بزرگی است.

راستش احساس می کنم تا حدود زیادی با کلمات بیگانه شدم.احساس می کنم بریده می نویسم و بی مفهوم راستش نوشتن را کم کم داشتم فراموش می کردم .در کنار هم قرار دادن واژه ها برایم سخت شده است . نمی دانم چقدر طول می کشد که دوباره ذهنم روان شود برای نوشتن و بازی با کلمات ,بهر حال از این به بعد شاید هر چند روز یکبار بنویسم.